حسن سيد اشرفى
418
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى )
به مبدأ نبوده و در « بها » به مبادى برگشته و منظور از « جرى » حمل مىباشد . و يصحّ سلبها عنه : ضمير در « سلبها » به مبادى يعنى ضارب و قائم و عالم و در « عنه » به من موصوله يعنى ذاتى كه متلبّس به مبدأ نبوده برمىگردد . كيف و ما يضادّها : ضمير فاعلى در « يضادّها » به ماء موصوله و ضمير مفعولىاش به مبادى يعنى ضارب و قائم و عالم برگشته و مقصود از « كيف » يعنى « كيف لا يصحّ سلبها عنه » . بحسب ما ارتكز من معناها : ضمير فاعلى در « ارتكز » به ماء موصوله و در « معناها » به مبادى يعنى اوصاف يا شده برگشته و « من معناها » بيان ماء موصوله مىباشد . يصدق عليه : ضمير در « يصدق » به « ما يضادّها » يعنى مبادى و اوصاف متضادّ با اوصاف ياد شده و در « عليه » به من موصوله يعنى ذاتى كه متلبّس به مبدأ نبوده برمىگردد . ضرورة صدق القاعد عليه : ضمير در « عليه » به من موصوله برمىگردد . بحسب ما ارتكز لهما من المعنى : ضمير در « ارتكز » به ماء موصوله و در « لهما » به قاعد و قائم برگشته و « من المعنى » بيان ماء موصوله مىباشد . و قد يقرّر هذا وجها على حدّة : مشاراليه « هذا » تضادّ بين صفات مثل قاعد و قائم بوده و مقصود از « وجها على حدّة » يعنى به عنوان دليل جداگانه و مستقلّ . على ما ارتكز لها من المعانى : ضمير در « ارتكز » به ماء موصوله و در « لها » به مبادى برگشته و « من المعانى » بيان ماء موصوله بوده و جار و مجرور « على ما ارتكز من المعانى » متعلّق به « المتضادّة » مىباشد . لما كان بينها مضادّة : ضمير در « بينها » به مبادى برمىگردد . بل مخالفة : يعنى « بل كان بينها مخالفة » . لتصادقها فيما انقضى عنه المبدا و تلبّس الخ : ضمير در « لتصادقها » به مبادى متضادة و ضمير در « عنه » به ماء موصوله كه مقصود از آن ذات بوده و در « تلبّس » به ماء موصوله